top of page

Roodkapje in Amazonia (6+) vertelt een magisch sprookje over de natuur: "Kinderen kunnen vandaag de dag snel reageren op deze kwesties, als we eerlijk tegen ze zijn"

Writer: Roos Stuurman
Roos Stuurman
Sep 9
4 min read

Dit artikel verscheen in 2025 in nr. 1 van Dans Magazine


In het hart van zijn studio staat de Braziliaanse choreograaf Duda Paiva boven een groot schuimrubberen krokodil, zorgvuldig de laatste hand leggend aan zijn aankomende show, Roodkapje in Amazonia (6+). Deze fusie van poppen-spel, dans en storytelling gaat van februari tot en met mei op tournee door Nederland en brengt een unieke mengeling van Latijns-Amerikaanse volksverhalen en milieubewustzijn naar het jonge publiek.


Van Brazilië naar Europa

In zijn tienerjaren vertrok Paiva vanuit Brazilië naar Europa, gedreven door de wens om dans te beoefenen op een manier die substantiëler was dan alleen een hobby. "In Brazilië danste ik in goede gezelschappen, zelfs in het Staatsballet, maar het voelde als een hobby," herinnert hij zich. "Ik kon daar niet van leven." Naar Europa verhuizen opende nieuwe deuren, maar niet zonder uitdagingen. "Tijdens audities zeiden mensen steeds dat ik minder moest doen, dat ik mijn expressiviteit moest inperken," vertelt hij lachend. "Maar van binnen wist ik dat er iets extravagants in mij zat dat eruit moest."


Een toevallige ontdekking

Dat 'iets extravagants' vond zijn uitlaatklep in het poppenspel, een discipline die Paiva toevallig ontdekte. Terwijl hij danste voor choreograaf Itzik Galili, ontmoette Paiva het Israëlisch poppentheatergezelschap Gertrude Theater Company. "Ik nodigde ze uit om in Nederland te blijven en iets met mij te maken. Ik was er helemaal verliefd op," vervolgt Paiva. "Acht uur per dag leerden ze me bijvoorbeeld hoe een pop een glas water kan drinken - hoe je ernaar kijkt, het pakt en het drinkt. Het is ongelooflijk technisch."


De kracht van poppenspel

Paiva beschrijft poppenspel als "bewegend beeldhouwwerk, zorgvuldig gemaakt uit blokken schuimrubber. "Sommige poppen kosten me een maand, acht uur per dag. Het is een volledig kunstwerk," zegt hij. Deze kunstvorm stelt hem in staat facetten van zichzelf uit te drukken die anders niet toegankelijk zouden zijn. "Met een pop voel ik me schaamteloos. Als acteur zou ik nooit de dingen kunnen doen die ik met een pop doe. Het bevrijdt me."


Voor Paiva ligt de kracht van poppenspel in het vermogen om emoties te versterken en contact te maken met het publiek op een dieper niveau. "De expressie van een pop is tien keer groter dan die van een mens. Het kan de laatste rij van het theater net zo krachtig bereiken als de eerste," zegt hij. Hij gelooft dat poppen performers in staat stellen bepaalde menselijke beperkingen te omzeilen, waardoor een vorm van expressie mogelijk wordt die rauw en universeel aanvoelt. "Poppen spreken iets primitiefs in ons aan. Ze behoren niet tot één cultuur - ze behoren tot ons allemaal?"


Roodkapje in Amazonia: een sprookje met een milieu-boodschap

Zijn nieuwste productie, Roodkapje in Amazonia, verweeft het bekende westerse sprookje met de levendige en soms harde realiteit van Latijns-Amerikaanse folklore. "Als kind waren sprookjes magisch, maar toen ik ouder werd, begon ik het land en het milieu anders te zien." De show weerspiegelt deze verschuiving in perspectief. "Het is een oproep om respect te hebben voor het land, om bewust te zijn van het milieu. Kinderen kunnen vandaag de dag snel reageren op deze kwesties als we eerlijk tegen ze zijn."


De magie van sprookjes

Het verhaal volgt een broer en zus, terugkerende personages in Paiva's werk, terwijl ze de complexiteiten van het opgroeien navigeren. "Het komt voort uit mijn eigen herinneringen aan het doorbrengen van vakanties op de boerderij van mijn familie," zegt hij. "Ik was omringd door echte dieren. Een sprookjeswolf was niet zomaar een verhaal; ik kon een krokodil of slang in het echte leven tegenkomen." Deze authenticiteit, gelooft hij, resoneert diep bij kinderen.


Paiva gaat ook in op de polarisatie die hij in moderne gezinnen observeert. "Tegen-woordig voelen zelfs kinderen de druk om partij te kiezen," merkt hij op. "In de voorstelling beginnen de broers en zussen de wereld anders te zien, en die spanning weerspiegelt wat veel gezinnen ervaren." Door dit verhaal wil hij empathie bevorde-ren. "De magische drank in deze voorste!-ling is empathie - voor elkaar, voor het land, voor ons milieu."


Voor jong en oud

Creëren voor kinderen, merkt Paiva, is een unieke uitdaging. "Het is anders dan creëren voor volwassenen. Kinderen zijn nieuwsgierig, ze reageren op de rauwe waarheid. Hoe echter we met ze zijn, hoe meer ze zich betrokken voelen." Ondanks de verschillen benadert Paiva beide doelgroepen met dezelfde artistieke toewijding. "Kinderen verdienen dezelfde kwaliteit van vakmanschap en storytel-ling als volwassenen. En ook volwassenen kunnen soms wat meer hun innerlijke kind naar boven halen. Poppen hebben de kracht om dat voor elkaar te krijgen."


Verandering inspireren

Met twee performers en zes poppen belooft Roodkapje in Amazonia een intieme maar expansieve ervaring te worden. De schuimrubberen sculpturen, elk zorgvuldig met de hand vervaardigd, nemen het publiek mee naar een wereld waar dans, poppenspel en storytelling samenkomen. "Een pop kan je op manieren raken die moeilijk te verklaren zijn. Het omzeilt de logica en spreekt direct tot de emotie," concludeert Paiva. In dat bereik ligt de magie - het vermogen om harten te raken, verbeeldingen te ontsteken en verandering te inspireren.



Comments


bottom of page